Het businessplan is af. Eindelijk. Jullie konden lezen hoe leuk ik het vond om daar aan te werken, maar ook dat ik aan het einde van mijn geduld was en wilde beginnen aan een nieuw hoofdstuk: écht ondernemen. Onlangs kregen we als New Venture Hotshots een voorproefje van de harde realiteit van ondernemerschap bij Adviesbureau Turner.

Met 20 ondernemers startten we met een inspirerend verhaal van Patrick Davidson van Turner. Davidson gaf met anekdotes van New Venture deelnemers uit vorige jaren (deze waren als een soort lijdend voorwerp aanwezig) een indicatie van wat ons te wachten stond. De Toekomst. Een fantastisch idee met magnetische fietslampjes, evenals een kansrijke startup op het gebied van trainings-software waren allebei nóg na twee jaar niet van de grond. Hallo. Voor dat soort duistere vooruitzichten waren we niet naar een adviesbureau met een eigen landgoed gekomen. Uit deze neus-op-de-feiten-speech konden we gelukkig ook lessen trekken; zo zijn partners extreem belangrijk en wordt de time to market vaak onderschat.

De boswandeling

We hebben deze dag een heleboel leerzame dingen gedaan maar als ik dat allemaal ga vertellen krijgen jullie spierpijn van het scrollen. Ik houd het dus even bij dat wat de meeste impact had. Ergens na de lunch (we waren eerst nog goed verwend) gingen we in groepjes van 8 een boswandeling maken. Vorige jaren is niet iedereen deze boswandeling heelhuids doorgekomen dus een beetje bang waren we wel. De opdracht was als volgt: één New Venture deelnemer slachtoffer loopt voor op en de andere deelnemers lopen daar achteraan en roddelen over deze persoon alsof het 1,5 jaar later is en de onderneming failliet is gegaan. Dat is handig omdat dit mensen hard en meedogenloos maakt. Zoals ik al schreef worden moeders nooit kritisch maar dat geldt eigenlijk voor alle connecties waarbij je startup-plannen komt spuien. Iedereen is positief en moedigt aan en geeft een ‘klein aandachtspuntje’ voor je plan. Iedereen vult aan maar kijkt door een roze bril. Zo niet in het bos. Hier kreeg je écht te horen waarom het logisch was dat je onderneming keihard onderuit gegaan is. Waarom jij op je bek ging. Waarom je bankrekening leeg is en waarom investeerders boos blijven bellen.

De kern

Kern van het verhaal; wil je dit echt? Is dit idee goed genoeg om een groot deel van je leven op te offeren? Maar ook; waar moet je echt veel beter naar kijken, welke aandachtspunten verdienen direct aandacht?

Verder was een van de belangrijkste eye-openers voor ons dat we veel meer belangrijke connecties binnen ons netwerk hebben dan we dachten. De samenwerking met banken is een game changer voor Craddit (hoewel we een soort alternatieve bank zijn, maar soït) omdat het onze groei versnelt, en we hebben de mensen in ons netwerk om op de goede plek van een bank terecht te komen. Waarom zijn we daar nog niet dan? Workin’ on it!

Auteur: Léon Boerop

Léon is deelnemer aan het New Venture programma en blogt tweewekelijks over het meeslepende avontuur dat hij Craddit noemt. Léon studeert bedrijfseconomie aan de UvA en maakte als journalist bij 925.nl kennis met de crème de la crème van het Nederlandse bedrijfsleven. Haute finance en kantoortuinen blijken niet Léons natuurlijke omgeving en daarom timmert deze ondernemer in de dop hard aan de weg met zijn zolderkamerstartup.
Google+ | LinkedIn.

Terug naar boven Keplar Agency