24 april 2015, 15:39. Een mailtje van Tanne Tauw namens New Venture. Na een vluchtige scan springen er twee dingen uit:

Het eerste wat te binnen schiet, naast ‘blij dat ik een man ben’, is ‘dit kan wel eens de moeite waard zijn’. Het leven van een starter die nog aan de voet van de berg (of heuveltje?) staat is minstens zo druk en chaotisch als je denkt, en de route naar de top is verre van geasfalteerd. Hierdoor word je continu gedwongen tot het maken van keuzes, er zitten maar 24 uur in een dag en je kunt gewoon niet overal ‘ja’ tegen zeggen. De Turnerdag werd echter een instinctieve ‘ja’, niet wetend wat ging komen.

Zo stapten we nietsvermoedend in de auto naar Leusden. Ik bijna direct uit het vliegtuig gerold, Ferdinand met een lege maag achter het stuur. Het enige wat we zeker wisten is dat er croissantjes bij aankomst op ons wachtten. Onderweg proberen we ons voor te stellen wat – naast de croissantjes – de dag zal brengen. We kennen Turner eigenlijk niet, weten niet wie er nog meer komen en het meegestuurde programma geeft ook geen concrete hints.

We besluiten dat de dag geslaagd is als we er ten minste ‘één nieuw concreet handvat voor de New Venture finaleronde uit weten te halen’, want daar zal het wel mee te maken hebben. Toch..? Nou nee, blijkt al vanaf de opening van Patrick Davidson. Wegens wat logistieke spelingen van het lot trapte hij af met het laten schieten van zijn eigen keynote speech. Want het draait op de Turnerdag ook niet om hem. Het gaat namelijk over ons. Over jou. Wat drijft jou als persoon, en sluit hetgeen waar je nu mee bezig bent aan met dat wat jou drijft?

Maar hoe kom je daar achter, in een groep die elkaar helemaal nog niet kent? Twee taken. 1. Je moet alleréérst jezelf durven te laten zien. Niet als concurrent in New Venture, niet als vertegenwoordiger van je bedrijf, maar vanuit je allerdiepste passie. 2. Je moet je vervolgens verplaatsen in de ander, die zichzelf durft te laten zien. That’s when the magic happens, daar gaat het vandaag om.

Wat volgde was een inspirerende dag gevuld met activiteiten en gesprekken die puur deze interactie faciliteerde. Variërend van pitchen voor elkaars start-up, tot en met roddelen tijdens een boswandeling (verstaanbaar en opzettelijk) over wat er allemaal fout kan gaan, afgewisseld met het delen van elkaars ervaringen uit het verleden – zowel de positieve als de negatieve. Het geheel gaf een verassend ontwapenende en frisse blik die je vervolgens op jezelf kon richten, een spiegel.

Wat heeft deze spiegel mij dan gebracht? Allereerst een bevestiging. Dat hetgeen mij drijft, ‘sustainable innovation without compromise’, inderdaad hetgeen is waar ik NU mee bezig ben. Ffieww. Vervolgens de confrontatie. Is hetgeen waar wij heen willen met PowerWindow in lijn met diezelfde visie? Nou, dat bleek misschien wel eens anders te kunnen zijn. Het wonderlijke was, Ferdinand had dezelfde realisatie. Moeten we dan terug naar de tekentafel? Ja zeker! Verandert dat dan ook de richting van ons bedrijf? De tijd zal het leren.

Geschreven door Willem Kesteloo (PowerWindow)

Terug naar boven Keplar Agency